Shotokan

Nazwa „Shotokan” oznacza „budynek, miejsce, salę, w której uczy Shoto”. Wyraz shoto oznacza „falowanie sosen” w znaczeniu: szumu wiatru wśród sosen i był to pseudonim Gichina Funakoshi, twórcy stylu shotokan. Kan oznacza natomiast budynek, pawilon, siedzibę (w tym przypadku dojo). Jako ciekawostkę można podać, że Gichin Funakoshi określał swój styl do końca życia jedynie jako „karate”, natomiast nazwa Shotokan, została nadana stylowi dopiero przez jego syna i uczniów. Początkowo nazwą tą określane było jedynie dojo, w którym nauczał Funakoshi. Funakoshi znany jako surowy i wymagający nauczyciel, wprowadził nazwę karate na określenie sztuki walki bez broni i to dzięki niemu karate stało się ogromnie popularne na całym świecie. Pod jego nadzorem doskonaliło się wielu wybitnych karateków, np. nie żyjący już mistrzowie: Hidetaka Nishiyama – były prezydent Światowej Federacji Karate Tradycyjnego (ITKF) oraz Masatoshi Nakayama, twórca sportowego karate. 

Shotokan to dążenie do wypracowania czystej techniki. Kształtowanie zachowań i dyscypliny, poprzez wypracowanie cech fizycznych i psychicznych. Shotokan składa się z trzech elementów: kihon, kumite i kata. Kihon to ćwiczenie z zakresu podstawowych pozycji wykonywane z maksymalną siłą i szybkością przy pełnej kontentacji ciała i umysłu. Kata to układ ciosów oraz walka z pozorowanym przeciwnikiem. Kumite walka z przeciwnikiem rzeczywistym.